ЧIалан месэлаяр, иллаки кхьинрин къайдайрихъ галаз алакъалубур, гьатта орфографиядин гафарганар, къайдайрин сводар аватIани, муракаббур яз амукьун, тайин гафарин патахъай веревирдер, гьуьжетар кьиле фин тIебии кар я. Инал заз “диде-ватан” гаф кхьинин къайдадикай, ам текстера дуьшуьш жезвай тегьеррикай ихтилатиз кIанзава. Дугъри я, газетра, журналра, ктабра и гаф жуьреба-жуьре гьалтзавайвиляй (“диде-ватан”, “Диде-ватан”, “Диде-Ватан”, “диде-Ватан”) гьакъикъатда гьикI кхьин...







