“Дуьнья философиядин емиш я”, — лагьана са камалэгьлиди. Адан мана тамамвилелди са философдивайни ачухариз хьанвач. ГьикI хьи, гьар са арифдардиз ам вичин жуьреда аквазва. Гьатта халкьдин лексикадани, чIалан къурулушдани “дуьнья” гафунин куьмекдалди синтаксисдин такьатар-ибараяр тIимил арадиз атанвач: къенепатан дуьнья, фикиррин ва я веревирдерин дуьнья, гьайванрин алем, инсанрин алем, вири махлукьат. Ибур вири “дуьнья” гафунин хважамжам...









