Чарх Гьикая Камала Зейдудбурун варцик тIуб кягъайла, акъатай кас хьанач. — Зейду! Зейду! — эверна гадади. Айвандик, хурухда ФатIи аваз, Зейдудин дах экъечIна. Камалаз ам хтанвайди чизвачир. Зейдуди чпин дахди Сургутда вахтадал кIвалахзава лугьузвай: са варз Сургутда, ахпа са варз хтана кIвале жезва. — И чIаван хийирар, Гьашим-халу! Зейду кIвале авачни? — Зейду кIвалин кьулухъ...









