Аллагьдиз талукь яз хвена кIани эдебар

Мусурман Аллагьди вичиз ганвай сан-гьисаб авачир кьван няметриз тамашзава: дидедин бедендик арадал атайдалай кьулухъ та ажал къведалди  (вичин Раббидихъ галаз гуьруьшмиш жедалди)­ вичив уьмуьрда агакьай кьванбуруз. Абурай мусурманди Аллагьдиз екез шукур гъун лазим я: мецелди — гьямд ва тариф, бедендалди — Адаз тIеатар ийиз! И кар авун Аллагьдин гьакъиндай эдеб хуьн лагьай чIал я. Инсанди Аллагьди авунвай кьван хъсанвилер инкар авун эдебсузвал я. Аллагь-Таалади лугьузва: (16-сура, 53-аят, мана): «Квез авай гьар са нямет (вири са) Аллагьдин патай я. Ахпа, квез са зарар (бала) хьайила, (гьасятда) Адаз я куьне ялвариз (куьмекдиз) эверзавайди».

Маса аятда икI лагьанва: (16-сура, 18-аят, мана): «Эгер куьне Аллагьдин няметар гьисабиз хьайитIа (алахъайтIа), квевай абур гьисабиз (кьадар чириз) же­дач! Гьакъикъатда, Аллагь — гзаф ба­­гъиш­ламишдайди, гзаф регьимлуди я!».

Мусурман Аллагьдин зурба чирвилериз килигзава. Адаз вири крарикай, шейэрикай, гьаларикай хабар ава. Инсандин рикIе Аллагьдин гьакъиндай чIехи гьуьр­мет, гьайбат пайда жезва. Гьавиляй адаз (инсандиз) Раббидиз асивализ регъуь жезва, гунагь ийиз, Халикьдиз муьтIуьгъ тежез кичIе жезва. И крар мусурмандин патай Аллагьдиз талукь яз эдеб хуьн жезва. Вучиз лагьайтIа, Аллагьдин лукIра вичин Раббидиз асивал, Адан вилик пис, чIуру крар авун (Ам вичиз килигзавайди чиз-чиз) эдебсузвал я.

Къуръанда лугьузва (16-сура, 19-аят, мана): «Ва (са) Аллагьдиз чизва (куьне) чуьнуьхзавай крарни ва ачухдиз (ашкара) ийизвай крарни».

Мадни (10-сура, 61-аят, мана): «Гьи карда (эй, Пайгъамбар) вун хьайитIа­ни ва гьи аятар вуна адай (Къуръандай) кIелиз хьайитIани, вуч амал куьне (гьар сада) ийиз хьайитIани, Чун квел шагьидар­ я куьне ам гъиле кьуна ийизвайлани. Чуьнуьх туш ви Раббидихъай я чилел, я ца­ва зерредин (ва я лап куьлуь цегв кьван) заланвал авай шейни».

Мусурман Аллагьдин регьимлувилиз­, къенивилиз, жумартлувилиз килигзава. Гьар са касдиз мадни артух няметар, регьимар кIан жезва. И кар патал инсанди рикIин сидкьидай Аллагьдиз гзаф дуьаяр, ялварар ийизва ва диндар краралди, хъсан гафаралди Адаз мукьва жезва. И крар Аллагьдиз талукь яз эдеб хуьн жезва. Вучиз лагьайтIа, Аллагьди няметар артухаруникай умуд атIун эдебсузвал я.

Аллагь-Таалади лугьузва (7-сура, 156-аят, мана): «Ва кхьихь (кьисмет ая Ву­на) чаз хъсан гьал и дуьньядани ва Эхиратдани, гьакъикъатда чна Ваз туба авунва». Ада лагьана: «Зи азаб — За ам агакьарзава Заз кIанидав, ва Зи регьим ге­гьенш я вири шейэриз (халкьнавай затIар вири Зи регьимдик ква). За ам (Зи регьим) кхьида (кьисметда) чпи (Закай) (Зи эмирар кьилиз акъу­диз ва къадагъайрикай яргъаз­ жез) кичIевалзавайбуруз, закат гузвайбуруз­, чпи Чи делилрихъ иман гъанвайбуруз».

Маса аятда лагьанва (42-сура, 19-аят, мана): «Аллагь Вичин лукIар патал лап юмшагъди (гзаф хъсанвалдайди) я ва Ада пай (няметар) гузва Вичиз кIанидаз. Ам Къуватлуди, Къуд­ратлуди я!»

Мусурман Аллагьдин зурбавилиз, гужлувилиз, къуватлувилиз, Ада кIевиз интикъам хъувуниз, тадиз жаза хгуниз ки­лигзава. Гьавиляй ада вич Аллагьдиз­ итIаатлувализ, гунагьрикай яргъа жез а крарикай хуьзва. Им ада Аллагьдин гьа­къин­дай эдеб хуьн жезва, вучиз лагьайтIа, акьуллу инсанди вич, лап зайифди яз, гунагьар, зулум ийиз, вич къудратлу Раббидин жазадик акатдайвал ийидач.

Къуръанда лагьанва (3-сура,4-аят, мана): «…Ва (гьакIни) (авудна) ракъур­нава Ада «Фаркь Ийидайди” (гьахъ ва таб чара ийидай ктаб — Къуръан). Гьакъикъатда, Аллагьдин аятрихъ кафирвал авур­буруз кIеви азаб жеда. Ва, дугъриданни, Аллагь Къудратлуди, (Адан аятар, делилар инкар авур ­кафиррилай) интикъам (кьисас) къачунин са­гьиб я!»

Мусурман, эгер гунагьар ийиз хьайи­тIа­, вичив — Аллагьдин пис гьелягьар, хъсан, диндар крар ийидайла, суваб, хъсан эвез агакьдайдаз килигзава. И де­лил­ди инсанди Аллагьдикай хъсан фикир ийизвайди къалурзава. Вучиз ла­гьайтIа, са касди Аллагьдикай пис фикир авун, Адан регьим­дикай умуд атIун эдебсуз­вал я.

Аллагьди вичи авур хъсан крар, диндар амалар кьабул тийидай хьиз фи­кир­ авунни эдебсузвал я. Аятда­ лагьанва­ (16-сура, 97-аят, мана): «Ни диндар амал авуртIа, вич муъмин­ яз (итим хьайи­­тIани, дишегьли хьайитIани), Чна, дугъриданни, адаз хуш (бахт­лу)­ яшайишдин уьмуьр гуда ва, дугъ­ридан­ни, Чна абуруз, абуру авур лап хъсан амалриз килигна, сувабни гуда».­

Куьрелди лагьайтIа, гьакъикъатда мусурманди вичиз ганвай няметрай Раббидиз шукур авун, муьтIуьгъсузвалдай чIавуз Адакай регъуь хьун, рикIин сидкьи­дай туба авуна, Адан патав хтун, Адан регьимдик умуд кутун, Адан жазадихъай кичIе хьун, Адакай хъсан фикир авун, Ада Вичиз кIан хьайи лукIарин гьакъиндай хиве кьунвай сувабар, багъишар, эвезар гудай­дахъ, гьелягьар кьилиз акъуддайдахъ агъун­ — ибур вири Аллагьдиз талукь яз хвена кIани эдебар я. Абур гьикьван гзаф хуьз хьайитIа, гьакьван инсандин дережа — хкаж, гьал — хъсан, гьуьр­мет,­ ла­йих­лувал, гьайбат чIехи жеда. И кардалди ахьтин кас Аллагьдин «валийрикай» (яни Адаз мукьвал ксарикай) жеда ва ам Аллагьдин кьетIен къайгъудик, тербиядик, архавилик, регьимдик акатда ва адаз бул няметар гуда. Им гьар са мусурмандин чIехи мурад, эрзиман кар я ва ам адахъ вичин вири уьмуьрда тамарзу я.

 (Диндин алим

Ямин гьажи Луткунвиди гьазурнавай

«Мусурмандин рехъ» ктабдай)