Вун мад чи патав хъша, шаир!

(Максим Алимован эсеррикай веревирдер)

ЦIи  чи  машгьур шаир  Максим  Тагьирович Алимован  80 йис  тамам жезва. Ада  вичин  эсерар  лезги ва урус чIаларал  теснифзава. Мукьвара галаз-галаз 2 ктабни акъудна: сад лагьайди алатай йисан эхирда урус чIалал «И жизнь, и слезы, и любовь…», кьвед лагьайди – апрелдин вац­ра­ хайи чIалал «Зун куь кьилив атанва» тIвар алаз. Кьве ктабни лацу жилдер алайбур, 170  кьван чинар авайбур, кIелурдавай мадни кIелиз кIан жедай эсерар авайбур, «Мавел» чапханади акъуднавай рикIиз чимибур я. КIел­завайбуру хабар кьун мумкин я: «Яраб ахьтин ктабрин автор вуж ятIа? Ам гьихьтин инсан ятIа?»

Максим  1946-йисан  27-майдиз Хуьруь­га­ дидедиз хьана. Адал бубади СтIал Сулейманан дуст, урус писатель Максим Горькийдин багьа тIвар эцигна. Са йисалай (1973-йисан майдиз Махачкъаладин Юн­натрин багъда Максиман чIехи стха рагьметлу Алима, гьа и багъдин агрономди, суьгьбет авурвал) ракIар-дакIар ахъа кIвале  Севиля ваха рухунал лацу суфра экIяна, анал нянин тIуьнар эцигна, хизанар ацукьарна. Гуьлишан диде, кьепIиник квай хциз хуру гана, аялдин чин ачухдиз туна, са кIвач кье­пIинихъ галкIурна, суфрадив агатна. «Неъ, чан балаяр», – Тагьир бубади, хизандин адет тирвал, тIуьнив эгечIдай ихтияр гана­. КIвале къапарин, тIу­рарин, сивин регъверин ванер гьатна… Садлагьана аялдин кIев жезвай вилер ачух хъхьана, тангаралди  жуфтдаказ кутIуннавай кIвачер ва гъилер эця хьана, аялди, гуьрцелдал атанвай керекулди хьиз, кьар-кьарна, са сирлу хабар гана. «Гьан, гьикI хьана, чан  зи гъвечIи бала?! Вун тух хьанаширни?» – жузуна, диде къарагъиз эгечIна. «Акъваз, акъваз, къари! – тIалабна бубади. – Сифте вуна  чи керекулдиз хийир хабар — чаз, са  киле  мух – ваз лагь». – «Ам керекул туш  кьван?» – аялар рази хьанач. «Максим керекул туш жеди, амма ада чаз вичин сад лагьай шиирдин сифте цIар кIелна». – «Вув?! Вуш?!» – «Лап гьакIа?!» Вири тажуб хьана, аялдални цIийи лакIаб акьалтна: Керекул.

Максиман аял вахтар, гагь кIвализ илиф­завай ашукьрин – Абдуллагьан, Абдулан,  Жамисабан, Садуллагьан – манийриз, шаир­рин – Къиясан, Касбубадин, Лукьманан – чIа­лариз яб гуз, гагь кимел алай къужайриз кIвалин хабарар ахъайиз, гагь дидедихъ галаз Махачкъаладиз физ (ана, Кот­рован куьчеда, Тагьир бубадиз Советрин гьукуматди ганвай кIвал авай; гила анал бубадиз, Ахцегьани Хуьруьга хьиз, гуьмбет хкажнава) акъатна.

Максима  хайи хуьруьн ирид йисан мектебда агалкьунар аваз кIелна. Рутул райондин Ихрекрин юкьван мектеб ва ДГУ-дин филологиядин факультет куьтягьна.­ Гзаф йи­сара хайи хуьруьн мектебда муал­лимвал­, Дербент шегьердин культурадин­ отделдин заведующийвал, музейдин­ ва Лезги театр­дин директорвал авуна. Ма­хач­къалада­ «Да­гъустандин уьмуьр» ва «Ма­хачкъаладин­ сагъламвал» газет­рин мух­бир ва редактор, Ахцегьа хуьруьгви­ Абдулкеримоври ачухна­вай «Просвещение» фондунин вице-прези­­дент ва Лезги пи­са­тел­рин союздин правле­нидин председатель (2012-2020) хьана. Алай вахтунда ам Дагъустандин писателрин­ союздин секретарь ва Лезги секциядин регьбер я.

М. Алимова аял чIавалай шиирар теснифзава, газетриз ва журналриз акъудзава. 1980-йисуз адан сифте эсерар «Яру елкенар» тIвар алай ктабда чапна. Адан гуьгъуьнал цIуд ктаб ала, абурукай сад кьве стхади, Алимани Максима, Тагьир бубадикай, Гуьлишан дидедикай ва хизандикай кхьенвай ктаб я.

Къе чун  М. Алимова  сифте  лезги чIа­лал­, ахпа урус чIалал акъуднавай таза ктаб­­рикай рахан. 80 йисан юбилейдиз талукь­ кIватIалар авторди, адет тирвал, вичин лап хъсан эсерар хкяна, акъуднава: абуруз «Хкягъай эсерар» лугьуз жеда.

Къад йиса авай Максимаз вич гьихьтин инсан ва шаир хьана кIанзавай? И суалриз жавабар ша чна адан ктабдай 2 шиир кIелна веревирд ийин. Жегьилди  вичин мурад,  уьмуьрдин программа, кьин хьиз, кьве куплетдин «За ваз эмирзава, рикI!» шиирда къалурзава:

Зи беден за кIавузардиз элкъуьрда,

Чатухъандин  кIута хьухь, рикI, вакайни.

Шуьшкадикай куьтендин магъ

туькIуьрда –

Ислягьвилиз даях хьурай закайни.

(1966, 39-ч.)

КIелзавайди гъавурда акьуна: жегьил шаир дяведиз акси я, гьахьтин кар хьайитIа, ам женгиниз физни гьазур я.

Максимаз вичикай  гьихьтин шаир хьана кIанзавай? Жаваб кIелзавайдаз 6 куплетдикай ибарат «Шаир» шиирдай (1967, 40-41-ч.) жагъида. Автор, халкьдин адетдилай эгечIна, шаирдал хквезва:

Виридаз хъел къведа чаз,

Тапархъан  кас акурла.

Зи чанди лап кьада цIай,

Шаирди таб авурла.

Ихьтин дигмиш хьанвай, яшлу шаирдиз хас, зарлу  шиирар кхьейла, Максим Алимован 20-21 йис хьанвай ни лугьуда? Инал чун адан тIебии бажарагъдикай, алакьунрикай, фикир-фагьумдикай, савадлувиликай раханвач, рахана кIанзава эхир.

Милли литературада авачир хьтин тIвар алай  кIватIал (авторди вичин эдебиятдин  эсерар кIелзавайбурун патав атанвайдакай хабар гузва) кIел тавуна гьикI тан? Зани кIелзава. Ам 10 гапIалдикай, гьар гапIални 5-10  шиирдикай, гьар шиирни 4-5-6-8  бендиникай, гьар цIарни 8-10-12-14 гьижадикай  ибарат хьанва.

ГапIалрин кьилери фикир желбзава: «Рекьер-хуьлер уьмуьрдин», «СССР-дин авазар», «Гьукумат пуч хьайила», «Ватан кал туш», «Шад нугъатар», «Сефил нугъатар», «Багьа тIварар», «Гуьгьуьл», «Манияр», «Куьруь бендер» ва «Зарафатни  ягьанат». Абурук манадин жигьетдай чпихъ галаз кьазвай шиирар акатнава.

М. Алимован шиирар,  тIебиатдихъ, тарихдихъ ва хсуси гьиссерихъ галкIана, са битав гужлу, кIелзавайдаз таъсирзавай эсерриз элкъвезва. Жегьил автордиз дериндай таъсирнавай вакъиа — Тагьир буба­ кьиникь «Дуьнядилай фидайди я инсанар»­ шиирдай аквазва. Кьвед лагьай мусибат­, дидедин кьиникь, «Гьайиф!» шиирдай (кстах хва дидедихъ галаз рахазва, вичин тахсирар хиве кьазва) аквазва.

Пуд лагьай чIехи дерт адаз СССР чкIиз­вай йисара, жегьил карчи Арсен Байра­мов душманри 1993-йисуз тергайла, хьа­­­­на. Кьуд куплетдикай ибарат шиирда «Дерт» икI къалурзава:

Къванер, пад хьухь! Алахь, вацIар! –

Жегьил физва дуьньядилай!

Шехьа, рушар, шехьа, сусар,  –

Жегьил физва дуьньядилай!

Шиирдин эхирдай автор кесиб халкьдиз ужуз кIвалер эцигай жумарт хва Арсенахъ, депутат хьанвай халкьдин векилдихъ, элкъве­на, рахазва:

Вилерин нур, рикIин чирагъ

Чилик физва  дуьньядилай.

Бес я ахвар, азиз, къарагъ!

Вун гьикI физва дуьньядилай?!

1965-йисуз кхьенвай «СССР-дин авазар» гапIалдик шад эсерар акатнава. «Чи халкьарин чинай…» аквазва:

Чи  халкьарин  чина къе шад хъвер ава,

Чуьлда магьсул, дагъдани  мал-хеб ава…

Гьикьван уьмуьр бахтлу я Ватанда чи!

Артух жезва девлет гьар

югъ-къандавай…

СССР-ди дуьньядин са пад яру

Авунвайди шад яз къе лугьуз жеда…

СССР пуч хьайила, кхьенвай шииррин га­пIалдиз «Гьукумат пуч хьайила» тIвар ­ганва: адай халкьдин  залан дерт-хажалат, сад-садалай туькьуьл шикилар аквазва.­  «Вучда гила?» шиирда лугьузва: «Иес амач, гьахъ аламач чилел къе…» Эхир икI куьтягь жезва:

Садаз якIар, муькуьдаз буш тава я,

Терездинни халкь авай пад цава я,

Зи гафарни фидайбур я гьавая…

Кьарай кьазвач, кьве гаф кьванни

 талгьайтIа…

Шаирди тIебиатдикай рикI алаз шиирар­ кхьизва. «Чубанар» циклдин шииррай тIе­биатдин жуьреба-жуьре гуьзел шикилар аквазва. Йисан гьар са вахтунихъ – зулухъ, хъуь­тIуьхъ, гатфарихъ ва гатухъ анжах заридиз аквазвай кьетIен нехишар, рангар, не­вер, шикилар ава: хиперин  лацу суьруь­яр – «гапIалар хьиз циферин», «дагъдин кIу­фук ккIанвай рагъ», «цIил хьиз, яргъи гатун йикъар», «миргин тум хьиз, куьруь йифер» ва мсб. «Хуьруьн шикилар» шиир шикилралди мадни девлетлу я:

ВацIун къвала аждагьанди лацу кьил

АкIурнава цава, кIвенкI хьиз гапурдин,

Аждагьан туш, ам Шагьдагъ я, жанлу тир,

Манидихъ яб акалзавай Самурдин…

(1978, 42-ч.)

Муьгьуьббатдин шиирри М. Алимован­ яратмишунра еке чка кьазва, абур («Гьа­йиф»­, «Мехъерик», «Вунни дуьнья», «Вун  зи вилик атана», «Гуьзел», «Фидайла вун булахдал», «Хризантема» ва мсб), гьи эсер къачуртIани, михьи, лацу, багьа гьиссе­ри­кай кхьенвай, инсандин уьмуьрда еке мет­леб авай, диде-бубадинни аялрин, гадайринни рушарин, инсандинни тIебиатдин арада авай ва жедай алакъайрикай-кIани­вилерикай кхьен­вай рикIин эвер гунар я… «Вун зи вилик атана» шиирдай ашукьал-машукь хьанвай кьве жегьилдин  къаматар аквазва:

Яру цуьк хьиз, вун зи вилик атана,

Ви гуьрчегвал за гьасятда кьатIана.

Къалабулух акатнавай зи рикIи,

Туртурди хьиз, хурун кьефес гатана…

(1972, 80-ч.)

«Гуьзел» шиирда  литературадин игитдин вил ацукьнавайди кстах руш хьана, абурун къаматрикай, муьгьуьббатдин гьиссерикай гадади лугьузва:

Килигна заз, пагь, вуна

ЦIурурна хьи зи рикI, гуьзел.

Жегьнемдиз ша лагь вуна –

Акатда зун вилик, гуьзел.

Шаирди бязи шиирра Тагьир буба рикIел хкизва: адан сад-кьве  цIар вичин эсеррик кутуна, кавычкайра кьуна, тикрарзава. «Гуьзел» шиирда авторди рушавай вун гьинай я лагьана хабар кьазва. Жаваб вичи гузва:

Заз бубадин ван хьана:

«Мискискар хуьряй я Гуьзел».  

(1980, 81-ч.)

М. Алимова лезги, урус, Дагъустандин  ва маса дишегьлияр чпин акьулдиз, камалдиз, гуьрчегвилиз кьетIенбур яз гьисабзава. «Шад нугъатар», «Багьа тIварар», «Сефил­ ну­гъатар», «Манияр» ва «Куьруь бендер» га­пIалрик акатнавай шиирар жуьреба-жуьре ди­шегьлийриз, тIварар кьуна, бахш­нава. «Ба­гьа тIварарик» авторди Ахцегь хуьруьз бахш­навай «Яша Ахцегьар!» шиирни  кутунва:­

Къе, атайла четин йикъар,

Сад хьанва чи викIегь халкьар.

Гьабурун жергеда ви тIвар

Кьазва за, азиз Ахцегьар! 

Максим Тагьирович, гьар са камаллу­ инсан хьиз,  философ я. Адаз дуьнья, винидихъ тIвар кьунвай «Дуьньядилай фидайди я инсанар» шиирдай хьиз, аквазва:

Вахтар фида, ятар фида хуьлерай,

Амукьдайбур тIварар жеда  рикIера.

Амукьдай туш сулейманар, тагьирар,

Амукьдач я ашукьар, я шаирар.

Дуьньядилай   фидайди я инсанар,

Къазанмишна чпиз  рагьмет, игьсанар.

«Зун куь кьилив атанва» ктабда авай   вири эсерар милли литературадин  чIалал кхьенва, ранг ядай гафар, бубайрин мисалар, авторди туькIуьрнавай гафар, сад-кьве нугъатдин гафарни (акурлай, ахпа-па­ка, ба­кIал, вахтунин шив, дарман ятар, рукIвар, гьуьжет-къелет, гьез, кIанивилин манидар, кIваркIвачI цуьк, сивин регъв, цуьк­­ведал тIвал авун, цуькверивай налук кIватIун, чIу­хунар  ва мсб.) ишлемишнава.

Философ шаирди лезги ва урус чIа­ларал кхьенвай ктабар сад-садаз гзаф ух­шар я. Кьве ктабдизни са жуьре темаяр­, ран­гар язавай гафар, лишанар, кьетIен­ви­лер­, артуханвилер хас я. Абурун арада­, суварар тебрикзавай чIалар ва бахшбен­дер квачиз, сада-сад тикрарзавач: гьар са шиирдиз, гьар са ктабдиз чпин кье­тIенвилер хас я.

М. Алимован цIийи  ктабриз сифте га­фар­ чи девирдин  бажарагълу  кьве шаир­ди-дишегьлиди, Бикеханум Алибеговадини Пакизат Фатуллаевади,  кхьенва. Зун  абуру Максим Тагьировичан эсерриз ганвай кьакьан къиметрихъ галаз рази я. Юбилярдин  эсеррик рехнеяр зазни аквазвач.

Максим Алимов 1958-йисалай лезги писателрин мярекатрин иштиракчи я. Алай вахтунда ам Лезги писателрин ва Россиядин зписателрин союзрин член, гафуни атIузвай, жуван жемиятдин месэлаяр гьялзавай, жавабдар инсан-векил я. Ада цIийи-цIийи эсерар теснифзава ва жегьилриз устадвилин  чешнеяр къалурзава, «тарсар» гузва.

Заз Максим Алимован  эсерри  еке тIям гузва. Абур чи милли литературадин классикрин СтIал Сулеймананни Алирза Саидован — эсерриз  мукьва я, фадлай вичин  Тагьир бубадин дережадиз хкаж хьанва.  Адан  шииррихъ чпиз хас, кьетIен терефарни­  ава. Ихьтин бажарагъ авай шаир чIехи  тIварариз фадлай лайихлу я.

Хцихъ галаз хьайи са суьгьбетда Тагьир бубади шаир булахдив  гекъигнай: ингье 2011-йисуз бубадин 2 ктаб-ирс акъатна; 80 йисан  юбилей къейдзавай хцин эсерар, дагъдин хуьруьн гурлу булах хьиз, шуршур ацалтна, авахьзава…

Вун чи патав мад хъша, гьуьрметлу  шаир Хуьруьг Максим!

Гьаким  Къурбан,

Дагъустандин халкьдин писатель,

филологиядин илимрин доктор, профессор