Урус  чIала:

“Варвар” - вагьши инсан.

“Гад” - мурдар, гъуьлягъ, илан.

“Гам” - къал, ван-сес. (Затих повсюду шум и гам, И воцарился молчанье. Тютчев).

“Гарь” - кайи затI, чIух.

“Гуж” - хомутдин (хамутIдин) яб. (- Ну, трогай, саврасушка! Трогай! Натягивая крепче гужи. Некрасов).

“Дар”  - пишкеш; зигьин, бажарагъвал.

“Дерть” - гьайванриз гун патал къуьлуькай, ириз регъвена, ийидай ем. (Овсяная дерть).

“Дуван” - гьасилай затI паюн; гьатай затI, гъуьрч, гъиле гьатайди. (Стан (разбойников) был на болоте... Туда сносили весь дуван: хлеб, живность, вино, одежду, серебро из ограбленных церквей. А.Толстой).

“Дуст” - дезинфекция авун патал ишлемишдай химический шей.

“Духан” - Кавказда гъвечIи ресторандизни лугьуда.

Лезги  чIала:

“Варвар” - хъиперин це жедай куьлуь шараг. (Варвар гьавизда, лужар-лужар хьана, садбур муькуьбурук акахьиз, хкечIиз, къугъ­вазва. Р.).

“Гад” - гатфарилай гуьгъуьниз, зулалай вилик жедай йисан пуд вацран вахт.

“Гам” - халича, сумаг.

“Гар” - гьавадин гьерекат.

“Гуж” - къуват.

“Дар” - гуьтIуь. “Дагъдин дар гирведал атайла, Назлу вичин фикиррикай айих хьана. А.А.”.

“Дерт” - пис дуьшуьшдикди арадиз къвезвай дерин туькьуьл гьисс. (Фагъир Эмин дерт авачиз рахачир. Е.Э.).

“Дуван” - гьахълувал, къанун хуьзвай чка, суд.

“Дуст” - жува  ва жуваз гьуьрмет ийизвай кас.

“Духан” - ичкияр, хуьрекар гудай ашпазхана.

Фахрудин  Насрединов, лезги чIалан муаллим