Аллагьди Къуръанда лагьанва (17-сура, 23-аят, мана): «Ва эмирнава (гьукумнава) ви Раббиди куьне садазни ибадат тавун, са Вичелай гъейри, (эмирнава) диде-бубадиз хъсанвал авун. Эгер абурукай сад ва я кьведни кьуьзуьвилихъ агакьайтIа ви патав, (гьич) лугьумир (вуна) абуруз (кьведаз) «уф (эгь)!» ва гьараймир (вуна) абуруз (кьведаз) ва лагь (вуна) абуруз (кьведазни) хуш (хъуьтуьл) гафар (гьуьрметдивди рахух)».
«Пак Къуръан ва адан манайрин таржума лезги чIалал» ктаб, таржумачи –
диндин алим Ямин гьажи Луткунви.
