РикIел гъун

Аллагьди Къуръанда лагьанва (2-сура, 170-аят, мана):­ «Ва абуруз (мушрикьриз муъминри) «Табий хьухь куьн Аллагьди (авудна) ракъурнавайдаз (Къуръандиз) лагьайла», абуру, лугьузва: «Аксина, чун табий жеда чаз чи бубаяр алаз жагъай кардиз». (Бес абур гьакI буьркьуьдаказ чпин бубайрин рекьиз табий жедани) гьатта абурун бубайри (дуьз диндикай) затIни кьатIузвачиртIани ва (абур) дуьз рекье авачиртIани?!»

«Пак Къуръан ва адан манайрин таржума лезги чIалал»

ктабдай, таржумачи – диндин алим

Ямин гьажи Луткунви.